1ستاره به نام سها
سها
هر كسي يه روزي مياد يه روزي ميره، يكي با دلش ميره، يكي با پاهاش، ولي مواظب باش كسي با پاهاي خودش از دلت نره اي نكويان كه در اين دنياييد
يا از اين بعد به دنيا آييد
اين كه خفته است در اين خاك منم
ايرجم ايرج شيرين سخنم
مدفن عشق جهان است اينجا
يك جهان عشق نهان است اينجا
عاشقي بوده به دنيا فن من
مدفن عشق بود مدفن من
آنچه از مال جهان هستي بود
صرف عيش طرب و مستي بود
هر كه را روي خوش و خوي نكوست
مرده و زنده من عاشق اوست
من همانم كه در ايام حيات
بي شما صرف نكردم اوقات
تا مرا روح و روان در تن بود
شوق ديدار شما در من بود
بعد چون رخت ز دنيا بستم
باز در راه شما بنشستم
گرچه امروز به خاكم ماواست
چشم من باز به دنبال شماست
بنشينيد بر اين خاك دمي
بگذاريد به خاكم قدمي
گاهي از من به سخن ياد كنيد
در دل خاك دلم شاد كنيد
درخشانش،دوستت دارم به خاطر تمام لحظه هایی که به انسان برای
فکرکردن تقدیم می کندبرای دوست داشتن دیگران شب را دوست دارم
وبه این خاطرکه همه خوبها،بدها،زیباها،زشتها،سردها،گرمها،
بزرگهاوکوچکها درنگاه زیبای سیاه چشمانش به یک اندازه است وتورا
دوست دارم به خاطر بی کران آرام سیاه چشمانت
امروز همه عاشقان را رها کردم و بسوی تنهایی پر کشیدم
امروز قلب های تکه تکه ی عاشقان برایم گریستند و چشمانم
از خیسی اشکانم پر شد امروز گل سرخم را پرپر کردم تا نشانی از عشق نماند .
شقایق ها را دسته دسته از باغ مهربانی برچیدم
و در غم تنهایی ام گریستم . امروز غروبی آمد و عشق را برای همیشه
از قلبم برچید و با خود برد و طلوع غریبی را برایم به ارمغان آورد . امروز
تنهایی را بر گریبان خواهم انداخت و به سوی حقیقت پیش خواهم رفت .
امروز گل مهربانیم را ترک خواهم کرد
وقتی هیچ کس نمی تونه گریه هام و بنویسه
چی بنویسم که قلب من تنها مونده
وقتی که به جز یه سایه کسی پیش من نمونده
چی بنویسم وقتی فریاد با سکوت فرقی نداره
وقتی هیچ کس نمی تونه درد عشقم و بفهمه
چی بگم وقتی زندگی جلوه ای نداره
وقتی فریاد من پیش خدا جائی نداره
وقتی که برای بغضم جز شکستن چاره ای نیست
چی بنویسم وقتی چشمام از هجوم گریه خیسه
چی بنویسم وقتی فریاد با سکوت فرقی نداره
.............. چی بنویسم ....چی بنویسم .....چی بنویسم ............
از کی بنویسم برای کی بنویسم؟
| Design By : Night Skin |
به سراغ من اگر می آئید
پشت هیچستانم
پشت هیچستان جایی است
پشت هیچستان رگ های هوای، پر قاصدهایی است
که خبر می آرند، از گل واشده ی دورترین بوته خاک
روی شن ها هم، نقش های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح
به سر تپه معراج شقایق رفتند
پشت هیچستان، چتر خواهش باز است
تا نسیم عطشی در بن برگی بدرد
زنگ باران به صدا می آید
آدم اینجا تنهاست
و در این تاریکی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است
به سراغ من اگر می آئید
نرم و آهسته بیائید، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهائی من
.......
من به یک ماه می اندیشم
من به حرفی در شعر
من به یک چشمه می اندیشم
من به وهمی در خاک
و
آری
تا شقایق هست زندگی باید کرد
LinkDump
