اگه يه سيب بيافته روي سرت چي كار مي كني

            يه روز يه  از رو درخت افتاد رو سر يه مرد و

         آن مرد جاذبه زمين را كشف كرد.

‍           يه روز يه  از رو درخت افتاد رو سر يه مرد، و

           آن مرد فكر كرد چقدر بد شانس است و آنجا را براي هميشه ترك كرد.

           يه روز يه  از رو درخت افتاد رو سر يه مرد، و

           آن مرد گفت تو موهبت مطهر خداوندي تا دانه هاي تو

           در وجود ما حيات بخش وجودي پاك تر باشد.

يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

آن مرد آن سيب را نقاشي كرد.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مرد مرد.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مردسيب را با لذت خورد.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مرد توشه اي از علم سيب بر ذهن گذاشت و عصاره اي شفا بخش ساخت

           براي اثبات توانگري خويش  در آن چه مردم معجزه طب مينامند.      

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مردگفت اين سيب توطئه ي خصمانه دشمنان است و رفت كه انتقام بگيرد.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مردبا تنها رمقي كه از فرط گرسنگي در دستانش جاري بود سيب

           را در جيب نهاد براي روز مبادا.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مرد سفري كرد به دل ذرات نهان سيب تا فلسفه جهان را در آكاهي از پيوند آن بيابد.

           يه روز از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مرد رفت تا سخاوت درخت را با دوستانش تقسيم كند.

           يه روز يه   از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مرد گفت تو كمال مطلق يك دانه سيب هستي و دانه ها را كاشت تا

           كمال،تداعي گردد و خاك،خواب دانه را تعبير كند.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

           آن مردگفت من هم مثل تو از ريشه و خانواده ام وامانده ام و آن يگانه سيب، همدم

           يك عصرگاه آن مرد تنها شد.

           يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و آن مرد سيب

          را خاك كرد تا نگاه بدبينانه ديگران سيب را نپژمرد.

          يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و او انديشيد كه

          چه دنياي كينه توزي است كه حتي درخت را به جنگ با آدمي بر مي انگيزد و

          آن درخت را قطع كرد.

       يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و

       آن مرد شعري درباره يك سيب نوشت:زندگي يك سيب است ،گاز بايد زد با پوست ...

         يه روز يه از رو درخت افتاد رو سر يه مرد،و آن مرد..........................

         اين فقط نمادي از تفكرات مردم در خصوص دنيا بود شما چي فكر ميكنيد؟