و باز تنهایی

و باز بیدار شدن پس از انتظاری طولانی

و باز مرا بی خبر و منتظر گذاشتی در اوج تنهایی

و پس از این همه انتظار من تو را صدا می زنم

و تو مرا می شنوی

مثل همیشه لبهایم برای گلایه باز نمی شود

و فقط تنم گر می گیرد٬دستهایم سرد می شود٬چانه ام می لرزد

و تو را آرزو می کنم

و تو که اینها را نمی بینی

و بعد از لحظه های با تو بودن عاشقی ام

وداع می کنی و باز من ٬ در اوهامی رویائی غرق خواهم شد

و چشمانم را به ستاره می بخشم...