1ستاره به نام سها
سها
naya pisham velam kon hoselato nadaram az nazo adat khaste shodam haleto nadaram yeki peyda shode 100 martabe az to ghashangtar yeki peyda shode 1000 dafe az to ye rangtar yeki peyda shode ke ghadre eshghamo midoone az tooye chesham harfe tooye delamo mikhoone mesle to nist ke har kari konam irad begire harchi behesh begam halish nashe hichi nagire age ye lahze pishesh nabasham delesh migire mano doostam dare asheghame vasam mimire mesle to nist ke az ashegh shodan hichi nadoone hame harfaye asheghoonaro bazi bedoone mesle to nist ke rasto chap bere begire bahoone bahoonehaye joorvajoor begire az zamoone yeki peyda shode 100 martabe az to ghashangtar yeki peyda shode 1000 dafe az to ye rangtar yeki peyda shode ke ghadre eshghamo midoone az tooye chesham harfe tooye delamo mikhoone پس نگو نگو که رویای دور از دسترس خوش نیست قبول ندارم! گر چه به ظاهر جسم خسته است اما دل دریایست تاب و توانش بیش از اینهاست دوستت دارم و تاوان آن هر چه باشد باشد دوست خواهم داشت ... بیشتر از دیروز ... باکی ندارم از هیچ کس و هر کس که تو را دارم عزیز
قسم به آبی حضور او به غربت شکسته ام قدم گذار
غریب تر ز غربت پرندگان بسته پر
شکسته تر ز ماهی شکسته تنگ بی خبر
در این زمانۀ خراب خراب تر ز نام و ننک سربی تبر
عزیز دل مرا ببر
مرا ببر از این دیار نامراد به سرزمین جاودانۀ حضور حامی خودت
مرا ببر از این کرانه های زرد به ساحل غریب آبی خودت
دلی که سرگران و در به در اسیر درد گشته است
بخوان بخوان به وادی خودت
ابتدای یك پریشانی است حرفش را نزن
....
دوست داری بشكنی قلب پریشان مرا
دل شكستن كار آسانیست حرفش را نزن
نیازی به فریادت نیست
واسه اشك ریختنم سكوت تو كافیه ...
نیازی به قهر نیست
برای مردنم حرف رفتنت كافیه ...
نیازی به انجامش نیست
قلبم به یغما برده ی راهزن قلبت شد
احساسم به تاراج رفته در بازار عشق تو شد.
و...
بودنت نگین فیروزه ای فام انگشتری زندگانی ام شد.
اما افسوس...
افسوس که در حصار نگاهت بودن، خیال است.
غنیمت راهزنی قلبت بودن افسانه است.
افسوس که این وهم است ، سری به بازار دلم زنی و احساسم را
برای خود برگزینی.
افسوس که این پنداری شیرین است که انگشتری زندگانی ام با نگین
وجود تو زیبا شود...
افسوس
که این رویایی نقره ای بیش نیست.
| Design By : Night Skin |
به سراغ من اگر می آئید
پشت هیچستانم
پشت هیچستان جایی است
پشت هیچستان رگ های هوای، پر قاصدهایی است
که خبر می آرند، از گل واشده ی دورترین بوته خاک
روی شن ها هم، نقش های سم اسبان سواران ظریفی است که صبح
به سر تپه معراج شقایق رفتند
پشت هیچستان، چتر خواهش باز است
تا نسیم عطشی در بن برگی بدرد
زنگ باران به صدا می آید
آدم اینجا تنهاست
و در این تاریکی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است
به سراغ من اگر می آئید
نرم و آهسته بیائید، مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهائی من
.......
من به یک ماه می اندیشم
من به حرفی در شعر
من به یک چشمه می اندیشم
من به وهمی در خاک
و
آری
تا شقایق هست زندگی باید کرد
LinkDump
