قشنگ كوچك

گفت: كسی دوستم ندارد . می دانی چقدر سخت است اینكه كسی دوستت نداشته باشد ؟ تو برای دوست داشتن بود كه جهان را ساختی . حتی تو هم بدون دوست داشتن ... !

خدا هیچ نگفت .

گفت به پاهایم نگاه كن ! ببین چقدر چندش آور است . چشم ها را آزار می دهم . دنیا را كثیف می كنم .

آدم هایت از من می ترسند . مرا می كشند برای اینكه زشتم . زشتی جرم من است .

خدا هیچ نگفت .

گفت این دنیا فقط مال قشنگ هاست . مال گلها و پروانه ها ، مال قاصدك ها ، مال من نیست .

خدا گفت چرا مال تو هم هست .

دوست داشتن یك گل ، دوست داشتن یك پروانه یا قاصدك كار چندان سختی نیست . اما دوست داشتن یك سوسك ، دوست داشتن تو كاری دشوار است .

دوست داشتن كاری است آموختنی ؛ و همه رنج اموختن را نمی برند.

ببخش كسی را كه تو را دوست ندارد . زیرا كه هنوز مؤمن نیست .

زیرا كه هنوز دوست داشتن را نیاموخته .او ابتدای راه است .

مؤمن دوست دارد . همه را دوست دارد . زیرا همه از من است . و من زیبایم .

من زیبائیم ، چشم های مؤمن جز زیبا نمی بینند . زشتی در چشم هاست . در این دایره هرچه كه هست ، نیكوست . آن كه بین افریده های من خط كشید ، شیطان بود . شیطان مسئول فاصله هاست .

حالا قشنگ كوچكم ! نزدیكتر بیا و غمگین نباش .

قشنگ كوچك حرفی نزد و دیگر هیچگاه نیندیشید كه نازیباست .